#27208
Edika
Participant

მართალია, სწორს ამბობ, ჩვენ გვაქვს სასამართო პრაქტიკა სადაც საუბარია გაყალბებული(ანუ არარა მინდობილობა, ნების გამოვლენა საერთოდ რომ არ მომხდარა) მინდობილობის საფუძველზე დადებული ხელშეკრულებების ბათლობაზე. მართალია ამ კონკრეტული მოცემულობის შემთხვევაშ მინდობილობა არარა არ არის, მაგრამ ნების გამოვლენა/გარიგების დადება მოხდა იძულებით და იგივე შედეგი უნდა დადგეს რაც არარა გარიგების შემთხვევაში.  

 

როცა პირი ენდობა წინდაუხედავად გამოვლენილ (შინაარსის გაცნობის გარეშე) ნებას კეთილსინდისიერად ამ შემთხვევაში დასაცავ ინტერეესთა სამართიანი ბალანსიდან გამომდინარე გამართლებულია იმ პირისი ინტერესების დავცა რომელიც წინდაუხედავად/უხეში გაუფრთხილებლობით გამოწვეული ნდობით გამოვლენილ ნებას ენდო კეთილსინდისიერად, მაგრამ როცა არათუ წინდაუხედავად გამოვლენილი ნება, არამედ ნების გამოვლენა არ გვაქვს საერთოდ, ამ შემთხვევაში იგივე სამართლიანი ბალანსიდან გამომდინარე გაუმართლებელი იქნება მეორე მხარის კეთილსინდისიერი ნდობით ხელშეკრულების ნამდვილობის გამართლება და სწორედ აღნიშნულიდან გამომდინარე ცნო ბათლად არარა მინდობილობის საფუძველზე დადებული ხელშეკრულებები სასამართლომ(ას-375-352-2014). იგივე შედეგი იქნება იძულებით გამოვლენილი ნების/მინდობილობის გაფორმების შემთხვევაშიც.  ანუ როცა იძულებით გააკეთებინეს მინდობილობა პირს, მის საფუძველზე დადებული ხელშეკრულებების ნამდვილობას ვერ გაამართლებ ხელშეკრულების მეორე მხარის კეთილსინდისიერი ნდობით.