მთავარი გვერდი › forums › იურიდიული ფორუმი › სამოქალაქო და სამეწარმეო სამართალი › სახელშეკრულებო სამართალი › Reply To: სახელშეკრულებო სამართალი
<cite> @StepanozMamfal said:</cite>
ურთიერთგამომრიცხავ რაღაცას წერ ახლა.. შენ იძახი, რომ თუ ხელშეკრულება აწერს ხელს ბრმა, მთავარია მეორე მხარის კეთილისინდისიერება, რათა ხელშეკრულება ნამდვილი იყოს, მეორე მხრივ კიდე იძახი, რომ როცა ობიექტურად ხელშეკრულების შინაარსი არ აქვს პირს აღქმული ხელშეკრულება ბათილია..
მთლად ბრმა არ მიგულისხმია. შეიძლება აკლია მხედველობა, ბოლომდე კარგად ვერ გაეცნო შინაარსში და ისე მოაწერა ხელი და ამის შესახებ იცის მეორე მხარემ. მოკლედ მეორე მხარემ იცის მთლად ბოლომდე ვერ აღიქვა ხელშეკრულების შინაარსი ნების გამომვლენმა. ამ შემთხვევაში ვერ ჩაითვლება ხელშეკრულება დადებულად. ჯერესერთი შინაარსს არ იცნობს, ამას კიდე არაუშავს მეორე მხარემ იცის ამ ყველლაფრის შესახებ, ანუ არაკეთილსინდისიერია.
<cite> @StepanozMamfal said:</cite>
როგორ იქნება მეორე მხარე კეთილისნდისიერი, როცა ბრმა აწერს ხელს, თუ სხვა გარემოებები არ არსებობს, რომლებიც ადასტურებს ამ ბრმა პირის მიერ ხელშეკრულების შინაარსის აღქმას?
…
მართალია სულ ბრმა თუა მაშინ მეორე მხარე ვერცერთვარიანტში ვერ იქნნება კეთილსინდისიერი. მე უბრალოდ ვიგულისხმე ისეთი ბრმა, რომელიც აშკარად ბრმა არ არის, უბრალოდ ცოტა აკლია მხედველობა და ვერ აღიქვა ხელშეკრულების შნაარსი ბოლომდე.
<cite> @StepanozMamfal said:</cite>
და ვთქვათ კეთილსინდისიერია ეს მეორე მხარე და გონია, რომ ბრმამ იცის ხელშეკრულების შინაარსი, მაგრამ სხვა გარემოებებით სასამართოში დასტურდება, რომ ბრმას არ ჰქონდა შეცნობილი ხელშეკრულების შინაარსი…
მე არ მითქვამს რომ მეორე მხარის კეთილსინდისიერია აუცილებლად ნამდვილია ხელშკერულება გარიგება. მაგალითად თუ ვიღაც სხვა აიძულებს რომ დადოს ხელშეკრულება, ანუ იძულებას აქვს ადგილი და ხელშეკრულების მეორე მხარემ არ იცის ამის შესახებ, ანუ კეთილსინდისიერია მაშინ ჩვეულებრივ შეუძლია მოითხოვოს ხელშეკრულების ბათლობა. ან თუ არსებითი შეცდომა გვაქვს ნების გამოვლენის დროს. საკითხი ეხება უბრალოდ შემთხვევაში როცა პირი იძახის რომ არ გავეცანი ხელშეკრულების შინაარსს და ისე მოვაწერე ხელიო. ამ შემთხვევაში ვინაიდან ნების გამომვლები არღვევს წინდახედულობის სტანდარტებს, ანუ არაკეთილსინდისიერად ავლენს ნებას, ის ვერ მოითხოოვს გარიგების ბათლობას ამ მოტივით, იმიტომ რომ დასაცავ უფლებათა სამართლიანი ბალანსი მოითხოვს ინ პირის ინტერრსის დაცვას რომელიც კეთილსინდისიერად ენდო არაკეთილსინდისიერად. ეს ყველაფერი გამომდინარეობს ზემოთ, რომ გადაწყვეტილება დავდე იქიდან..
