#29715

შერეული ხელშეკრულება ითვლება ერთიან ხელშეკრულებად, იმ სპეციფიკის თანხლებით, რომ დავის შემთხვევაში გამოიყენება ის ნორმები, რომლებიც შესრულების არსთან ყველაზე ახლოს დგანან და მას შეესაბამებიან. (სკ-ის 340-ე მუხლი).  ამდენად თუ შერეული ხელშეკრულება მოიცავს ორი სხვადასხვა ხელშეკრულებისათვის დამახასიათებელი ურთიერთობა, შესაბამისად ორ სხვადასხვა ბუნების ვალდებულებას, ამ ორივე ვალდებულების ჯეროვნად შესრულება წარმოშობს ვალდებულების შეწყვეტას სკ-ის 427-ე და 361.2-ე მუხლების მიხედვით, ხოლო ერთ-ერთის შესრულება და მეორეს შესრულება განიხილება 405-ე მუხლის პირველი ნაწილის მე-3 წინადადებაში განსაზღვრულ შემთხვევად:

 

“თუკი ვალდებულება მხოლოდ ნაწილობრივ დაირღვა, მაშინ კრედიტორს შეუძლია უარი თქვას ხელშეკრულებაზე მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ვალდებულების დარჩენილი ნაწილის შესრულებამ მისთვის დაკარგა ინტერესი.” 

 

ამდენად, იქიდან გამომდინარე, რომ შეძენილი საქონლის ქონამ დაკარგა ობიექტურად ინტერესი, რადგან ვერ მოხდება მისი ექსპლოატაცია, შერეული ვალდებულების მეორე ნაწილის შესრულების გარეშე, ამ ნორმაზე დაყდნობით, მყიდველს უფლება აქვს უარი თქვას შერეულ ხელშეკრულებაზე და დადგება ორმაგი რესტიტუციის მოთხოვნის შედეგი, სკ-ის 352-ე მუხლის შესაბამისად.

 

შენ რას ფიქრობ?