#4828

იურიდიულ პირს მორალი გააჩნია, იმ თავისებურებების გათვალისწინებით, რაც იურიდიულ პირს ახასიათებს. შეიძლება ღირსება არ აქვს, მაგრამ რეპუტაცია ხომ აქვს და ამ რეპუტაციის შელახვა მორალური ზიანის ანაზღაურების საფუძველი რატომ არ შეიძლება გახდეს?

 

რაც შეეხება მეორე საკითხს, არ ვეთანხმები ნამდვილად მაგ საკითხს, რადგან მართალია რეკლამის შესახებ კანონში მოცემული მსგავსი რეგულაცია, რომ საჯაროდ უარყოფა უნდა მოხდეს, მაგრამ ეს გარემოება რატომ გარმოიცხავს ფულადი ანაზღაურების თემას?

 

ამასთან დაკავშირებით საინტერესოა უზენაესის გადაწყვეტილება ას-487-461-2011, სადაც სასამართლო განმარტავს:

 

“ვალდებულებითსამართლებრივი ურთიერთობა ცალკე კანონით შეიძლება იყოს დარეგულირებული, თუმცა, სამოქალაქო სამართალურთიერთობის სპეციფიკიდან გამომდინარე, იგი ვალდებულებითი სამართლის მოქმედების რეჟიმში რჩება და მასზე ვალდებულებითი სამართლის ზოგადი ნორმები ვრცელდება.”

 

ამდენად, როცა სპეციალური კანონის რეგულაციები არ არის კოლიზიაში ზოგად ვალდებულებით ნორმებთან.. ეს ზოგადი ნორმები გამოიყენება მაინც.