#1804
Edika
Participant

ვინაიდან სააპელაციოს გადაწყვეტილება ეწინააღმდეგება უზენაესი სასამართლოს პრაქტიკას, უნდა განხილულიყო საკასაციო წესითაც.

მე უფრო დამაფიქრა 1168-ე მუხლის მესამე ნაწილმა. თუ მართლა ეგრეა როგორც უზენაესი ამბობს რომ საჭიროა ერთობლივი შრომა/სახსრებიო, მაშინ რატომაა საჭირო ერთ-ერთი მეუღლის საკუთრებად ცნობისთვის სასამართლოს გადაწყვეტილება მაშინ როცა მეუღლეები ფაქტობრივად განქორწინებულები არიან, ცალ-ცალკე ცხოვრობენ და საერთო მეურნეობა აღარ გააჩნიათ, ანუ ერთობლივი სახსრები/შრომა აღარ აქვთ.  ასეთ ვითარებაში მათ ააქვთ დამოუკიდებელი შემოსავლის წყაროები, ცხოვრობენ ცალ-ცალკე, მუშაობენ ცალ-ცაკლე და თუ ამ ცალ-ცალკე ცხოვრების პერიოდში შეძენილი ქონება არ ცნო სასამართლომ თითოეული მეუღლის საკუთრებად მაშინ მაინც მეუღლეების თანასაკუთრებას წარმოადგენს, მიუხედავად იმისა რომ საერთო სახსრებით და შრომით არაა შეძენილი.

რას ფიქრობ ამასთან დაკავშირებით?